لغت نامه دهخدا
هرزه دهن. [ هََ زَ / زِ دَ هََ ] ( ص مرکب ) آنکه سخن خود را نسنجیده گوید و سخنان بیهوده و یاوه از دهانش برآید. ( یادداشت به خط مؤلف ).
هرزه دهن. [ هََ زَ / زِ دَ هََ ] ( ص مرکب ) آنکه سخن خود را نسنجیده گوید و سخنان بیهوده و یاوه از دهانش برآید. ( یادداشت به خط مؤلف ).
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 جز به ذکر و دعا دهن مگشای ورنه هرزه مدارتن در بند
💡 چو گل به باد دهد ساز و برگ هستی را به هرزه هر که در این باغ یک دهن خندد