هجرت مسلمانان به حبشه

[ویکی اهل البیت] کلیدواژه: جعفر بن ابی طالب، حبشه، حضرت عیسی، سال هفتم هجرت، سوره مریم، ابی ربیعه، عمرو بن عاص، مهاجرت به حبشه، نجاشی
فشار مشرکان نسبت به افرادی که مسلمان شده بودند روز بروز زیادتر می شد خود پیشوای بزرگ اسلام کم و بیش از این فشارها در امان بود و سبب آن وجود عمویش ابوطالب که شخصیت او در میان قریش مانع از این بود که مشرکین بتوانند بi آنجناب گزندی برسانند، ولی سایر افراد مسلمان که در چنین شرائطی نبودند، هم چنان گرفتار شکنجه و آزار دشمنان اسلام بودند و روز بروز کار بر ایشان سخت تر می شد. پیشوای گرامی اسلام که تاب دیدن آن مناظر رقت بار را نداشت و از طرفی نیروئی هم برای دفاع از آنان نداشت به آنها فرمود:خوبست شما به سرزمین حبشه که سرزمین درستی و صداقت است بروید زیرا در آنجا پادشاهی است که در سایه حمایت او به کسی ظلم و تجاوز نمی شود و با هجرت بدان مرز و بوم موقتا خود را از چنگال این مردمان آسوده سازید! بدنبال این پیشنهاد دسته دسته مسلمانان عازم حبشه شدند و با کوچ کردن آنها نخستین هجرت در اسلام صورت گرفت.
بیش از هر نکته ای باید دانست که مورخین همگی از این حرکت به عنوان هجرت یاد کرده اند و این از آن روست که قرآن در سور مکی نحل،آیه چهل و یکم، از آن واقعه به عنوان هجرت یاد کرده است و بعدها پیامبر(صل الله علیه و آله و سلم) آن را هجرت نامیدند.
مورخان چهار دلیل برای هجرت مسلمانان به حبشه ذکر می کنند:
این مسأله تا حدودی مربوط به این نکته است که مهاجرین چندبار هجرت کرده و هربار در چه زمانی بوده است. عموم مورخین معتقدند که هجرت به حبشه دوبار صورت گرفته و بار نخست آن در رجب سال پنجم بعثت بوده است. و تعداد آنها دوازده تا هفده نفر زن و مرد بوده است. برخی از این افراد عبارت اند از:
این افراد تا زمان حادثه سجده (غرانیق) در حبشه بودند و پس از این اتفاق به مکه بازشگتند. اما به دلیل اینکه، ماجرای غرانیق، افسانه ای بیش نیست، به نظر می رسد که هجرت اول به حبشه هیچ گاه رخ نداده و تنها رویدادی است که برای درست نشان دادن افسانه غرانیق، ساخته شده است.
تاریخ هجرت دوم مشخص نیست.این بار بالغ بر هشتاد نفر از مسلمانان به سرپرستی جعفر بن ابی طالب به حبشه هجرت کردند. برخی از کسانی که هجرت کردند. اینان:
مهاجران حبشه به گفته ی ابن هشام گذشته از زنان و فرزندان خود که همراه داشتند، فرزندانی که در حبشه متولد شدند، جمعا (83) نفر بودند.

💡 بـعـضى معتقدند كه اين آيه درباره نخستين هجرت مسلمانان يعنى هجرت گروه عظيمى بهسـركـردگـى (جـعـفـر بـن ابـى طـالب ) بـه سـرزمـيـن حـبـشـهنـازل شـده اسـت و بـارهـا گفته ايم كه شان نزولها در عين اينكه مفاهيم آيات را روشن مىكند آنها را محدود نمى سازد.

💡 O مسلمانى به نام ((عيّاش بن ابى ربيعه )) كه سالها در مكّه به دست ((حارث )) شكنجه شده بود، روزى پس از هجرت مسلمانان به مدينه، حارث را در مدينه ديد و بى خبر از مسلمان شدنش، او را به عنوان كافر شكنجه گر كشت. خبر به پيامبر دادند، و اين آيه نازل شد.

💡 يكى از بت پرستان مكه به نام حارث بن يزيد با دستيارىابوجهل مسلمانى را به نام عياش بن ابى ربيعه به جرم گرايش به اسلام مدتها شكنجهمى داد، پس از هجرت مسلمانان به مدينه، عياش نيز به مدينه هجرت كرد و در شمارمسلمانان قرار گرفت.

💡 به اين طريق: با ورود شهر رمضان در سال دوم هجرت مسلمانان ماه پرهيز، ماه رحمت،مغفرت و صيام آن را آغاز كردند كه تا قيام قيامتعمل واجب و عموى گرديد، روزه در امتهاى نيز بوده و اختصاص به اسلام ندارد، چنان كهدر كلام الله آمده:

💡 هجرت بعدی، هجرت مسلمانان از مکه به مدینه بود و زنانی چون فاطمه زهرا و فاطمه بنت اسد به عنوان اولین هجرت کنندگان محسوب می‌شوند. همچنین زنان در دوران خلافت خلفای اسلامی به آنان مشورت سیاسی می‌دادند و حتی در مواردی نظرات مخالف خلیفه می‌دادند و از آن نظرات دفاع می‌کردند تا دیدگاه خلیفه را برگردانند..