نیک گمان

نیک گمان. [گ ُ ] ( ص مرکب ) دارای حسن ظن. ( فرهنگ فارسی معین ).

( صفت ) داری حسن ظن.

💡 کسی که بر تو گمان نیک برد، گمانش را (با کار خویش) تصدیق کن. اگر حیوانات همی دانستند که با آن ها چه کنند، فربه نشوند.

💡 نگه کرد شاه اندرو یک زمان نبودش بدو جز به نیکی گمان