نگونسار بخت

نگونساربخت. [ ن ِ ب َ ] ( ص مرکب ) نگون بخت. بدبخت:
مکن خواجه بر خویشتن کار سخت
که بدخوی باشد نگونساربخت.سعدی.

نگون بخت. بدبخت

💡 بادا علم و جاه تو پیوسته سرافراز اعدای ترا بخت نگون باد و نگونسار

💡 بنمای قد خویش که از بهر دیدنت سر بر کنیم بخت نگونسار خویش را

💡 خواهم که به چنگ آورم آن زلف نگونسار اینست که یاری ندهد بخت نگونم

💡 جهاندار یزدان مرا یار گشت سر بخت دشمن نگونسار گشت

💡 آباد ولایت ز وی و شاد رعیت بدخواه و بداندیش نگون بخت و نگونسار

💡 گر سر یاری بود بخت نگونسار مرا عاشقی‌ها با سر زلف نگونساری کنم