نکو دان

نکودان. [ ن ِ ] ( نف مرکب ) نیکودان. سخت دانا و آگاه و باخبر.

نیکو دان. سخت دانا و آگاه و با خبر.

💡 ز خونی آمدی پیدا و پنهان درون خاک خواهی شد نکو دان

💡 جهان چون گنده پیری دان حقیقت پر از نقش نکو خواه طبیعت

💡 دلا ز حال بد خود مکن جزع زنهار صبور باش چه دانی نکو شود ناگاه

💡 چون تو شیرینی هر حرف نکو می دانی «مدعی گر نکند فهم سخن، گو سر و خشت»