نقش روحانیت در انقلاب

[ویکی فقه] به جرئت می توان گفت که روحانیت در ساختار سیاسی و اجتماعی ایران از دوره صفویه به این سو، نقش مرجع و هدایت کننده داشته و تنها گروهی بوده است که توان به جنبش درآوردن توده ها را داشته است. یکی از دوره هایی که می توان نقش روحانیت را در جامعه بصورت آشکار دید، دوره شکل گیری، پیشبرد و پیروزی انقلاب اسلامی ایران و تغییر حاکمیت در آن دوره می باشد.
نقش کاربردی روحانیت در شکل گیری، پیشبرد و پیروزی انقلاب اسلامی ایران، پررنگ تر از قبل به ظهور رسید و همگان اقتدار معنوی و سیاسی این قشر عظیم را بعینه مشاهده نمودند. از این روی می توان نقش روحانیت در انقلاب اسلامی را به شرح زیر توضیح داد.
← رهبری
در نتیجه می توان گفت که نقش روحانیت در پیروزی انقلاب شکوهمند اسلامی ملت ایران، تعیین کننده و راهبردی بوده است، نقش آنان را می توان در: ۱. رهبری ۲. بسیج توده ها ۳. تبیین و ترویج ایدئولوژی انقلاب اسلامی ۴. همبستگی میان نیروهای مخالف ۵. حضور موثر در بخش های مختلف نظام و انقلاب ۶. آرام سازی جو ملتهب جامعه پس از پیروزی انقلاب اسلامی و موارد کلی و عمومی مشابه جستجو کرد.

💡 به عقیده سروش کسانی که از نظر دینی دارای برتری هستند حق و امتیازی برای برتری سیاسی ندارند، یعنی برای روحانیون و اهل دین، مزیتی برای حکومت کردن و دخالت در امر سیاست نیست. سروش اسلام را دینی سکولار توصیف کرده و در بارهٔ نقش روحانیت در اسلام گفته‌است هیچ‌کس نمی‌تواند در اسلام به نام روحانیت بین مردم و خدا واسطه باشد و کسی به اسم روحانی نمی‌تواند به عنوان شرط صحت عمل انسان (مسلمان) باشد. وی معتقد است که از نظر تاریخی کلمه روحانیت در اسلام وجود نداشته و قرآن برترین کسان را نزد خدا با تقواترین آنان می‌داند نه آنکه هر کس روحانی‌تر، عالم‌تر یا آگاه‌تر باشد یا به خدا نزدیک‌تر.