نفرین خواندن

نفرین خواندن. [ ن َ / ن ِ خوا / خا دَ ] ( مص مرکب ) نفرین کردن. لعن کردن. رجوع به نفرین کردن شود:
همان مرغ با ماهیان اندر آب
بخوانند نفرین بر افراسیاب.فردوسی.زهی صدری که خصمت را گیا نفرین همی خواند
نگر تا آنکه جان دارد چه نفرین بر زبان راند.خاقانی.

نفرین کردن ٠ لعن کردن ٠

💡 از آن لحظه شروع به رفتارهای عجیب و غریب کرد و درخواست کرد که او را «به خانه ببرند». او همچنین به سندرم لهجه خارجی مبتلا شده بود. این باعث مشکلاتی در اوایل زندگی او شد. معلم مدرسه او خواست که والدینش او را از کلاس دور نگه دارند، زیرا او مسیحیت را با مذهب مصر باستان «خلفا» مقایسه کرده بود. وی پس از آنکه از خواندن سرودی که در آن دعا می‌کنند «خداوند مصری‌ها را نفرین کند،» امتناع کرد از مدرسه دخترانه دالویچ اخراج شد. بازدیدهای منظم وی از تجمعات کاتولیک، که دوست داشت زیرا یادآور «مذهب کهن» بود، پس از بازجویی و دیدار با پدر و مادرش توسط کشیش خاتمه یافت.

💡 پس از مرگ عبدالله، محمد بر وی نماز خوانده و به جای دعا، او را نفرین کرد. بر اساس برخی منابع، وقتی محمد قصد کفن کردن او را با لباس خود نمود، آیه نازل شد که: «ولا تصل علی أحد منهم مات أبدا ولا تقم علی قبره» (سوره توبه، آیه۸۴) و وقتی قصد نماز خواندن بر وی را کرد، آیه دیگری نازل شد که: «ولا تصل علی أحد منهم مات أبدا ولا تقم علی قبره» (سوره توبه، آیه ۸۴).