مفهوم موافق

معنای موافقت

مخالف، ناسازگار، معارض

[ویکی فقه] سرایت حکم منطوق به موضوع غیر مذکور را مفهوم موافق گویند.
مفهوم موافق در مقابل مفهوم مخالف قرار دارد و آن مدلول التزامی منطوق کلام است که باعث سرایت حکم منطوق، به موضوع دیگری که در کلام آورده نشده است، می گردد.
دلیل نامگذاری به مفهوم موافق
به چنین مفهومی از آن جهت مفهوم موافق گفته می شود که حکم مستفاد از مفهوم به لحاظ نفی و اثبات هم سنخ با حکم منطوق است. برای مثال، از آیه " لاتقل لهما اف " بر می آید که اگر "اف " گفتن به پدر و مادر حرام است، به طریق اولی ضرب و جرح آن ها نیز حرام است.
مرادف مفهوم موافق
از مفهوم موافق به " لحن الخطاب " و فحوی الخطاب " نیز تعبیر شده است.
اقسام مفهوم موافق
...
[ویکی فقه] مفهوم موافق (علوم قرآنی). موافقت حکم مفهوم با منطوق در نفی و اثبات را مفهوم موافق گویند.
یکی از اقسام مفهوم «مفهوم موافق» است؛ یعنی حکمی که از مفهوم و حکمی که از منطوق کلام به دست می آید، هم سنخ و هم جنس باشند؛ یعنی اگر حکم منطوق ایجابی است، حکم مفهوم هم ایجابی، و اگر حکم منطوق تحریمی است، حکم مفهوم هم تحریمی باشد؛ مانند: (فلا تقل لهمآ اف). در این آیه، حکم منطوق، تحریم اف گفتن است که با حکم مفهوم که تحریم هر گونه اذیت و ضرب و جرح است هم سنخ و هم جنس است.
انواع مفهوم موافق
مفهوم موافق دو گونه است: ۱. مفهوم لحن الخطاب؛ ۲. مفهوم فحوی الخطاب.
عناوین مرتبط
مفهوم؛ مفهوم لحن الخطاب؛ مفهوم فحوی الخطاب.