منطوق غیر صریح

[ویکی فقه] منطوق غیر صریح، مدلول غیر صریح یک کلام مدلول التزامی می باشد.
منطوق غیرصریح، مقابل منطوق صریح بوده و در جایی است که کلام به دلالت التزامی (لزوم بیّن به معنای اخصّ) یا بر لفظ یا معنایی مفرد (مدلول افرادی) که به صراحت در منطوق آورده نشده است، و یا بر جمله ترکیبی تام دلالت می نماید.برخی از اصولیون دلالت التزامی را در صورتی که از نوع لزوم بیّن به معنای اخص نباشد « دلالت سیاقی » نام نهاده اند.
اقسام منطوق غیر صریح
برای «منطوق غیر صریح» سه قسم ذکر شده است:۱. دلالت اقتضا؛ ۲. دلالت تنبیه و ایما؛ ۳. دلالت اشاره.
عناوین مرتبط
دلالت اقتضا؛دلالت تنبیهی؛دلالت اشاره.

💡 اين بود تقرير و توضيح حجتى كه آيه مورد بحث بر توحيد اقامه كرده و اين حجتىاست برهانى مركب از مقدماتى يقينى كه دلالت مى كند بر اينكه تدبير عام عالمى با همهتدابير خصوصى كه در آن است از يك مبداء صادر شده و اختلافى در آن نيست. و ليكنمفسرين آن را طورى تقرير كرده اند كه حجت بر نفى تعدد صانع شود، تازه در همينتقرير هم اختلاف كرده اند و چه بسا بعضى از ايشان مقدماتى بر آن اضافه كرده اندكه از منطوق آيه خارج است و آنقدر بحث را پيرامون آندنبال كرده اند كه بعضى از ايشان گفته اند: آيه شريفه حجتى است اقناعى و غيربرهانى كه تنها عوام الناس را قانع مى كند.