معصوم همدانی. [ م َ م ِ هََ م َ ] ( اِخ ) فرزند میر رفیعالدین حیدر معمایی کاشی از ملازمان اکبرشاه بوده است. از اوست:
گویند پیشش آید از هرچه کس گریزد
از یار می گریزم شاید که پیشم آید.
و رجوع به تذکره نصرآبادی ج 2 ص 250 و 251 و قاموس الاعلام ترکی و فرهنگ سخنوران شود.
فرزند میر رفیع الدین حیدر معمایی کاشی از ملازمان اکبر شاه بوده است.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 او سپس برای مطالعۀ تاریخ و معارف قدیم به حوزههای علمیه رفت و نزد آخوند ملاعلی معصومی همدانی دروس مذهبی را گذراند. امور چاپ و نشر روزنامهٔ «نهیب غرب» به او محول گردید و همکاری مستمری نیز با روزنامهٔ «مبارز همدان» داشت. در سال ۱۳۴۱ که مجلهٔ «پیک اسلام» به زعامت شادروان آقای آخوند نشر یافت، عهدهدار طبع و ویرایش آن گردید که مطالب وی نیز در آن به چاپ رسیده است. در سال ۱۳۴۸ تحصیلات دانشگاهی (رشتهٔ تاریخ) را در دانشگاه تهران به پایان برد و ضمن آنکه سردبیر مجلهٔ «وحید» بود، با گذراندن دورۀ مدیریت در وزارت کشور به سمت بخشدار یکی از شهرهای استان فارس گمارده شد، ولی اساتید کتابشناس او را از این کار منصرف کردند و تصدی بخش عربیِ کتابخانهٔ مرکزی دانشگاه تهران را به وی محوّل نمودند که بیش از ۱ سال در آنجا کار کرد و سپس با عنوان کارشناس متون تاریخیِ مرکز مردمشناسی ایران به وزارت فرهنگ انتقال یافت.
💡 حسین معصومی همدانی (زادهٔ ۲ آذر ۱۳۲۷، همدان) مدرس ادبیات فارسی، تاریخ ریاضیات، تاریخ علم و فلسفهٔ علم در مؤسسه پژوهشی حکمت و فلسفه ایران و دانشگاه صنعتی شریف و نیز عضو پیوستهٔ فرهنگستان زبان و ادب فارسی است. وی همچنین مدتی مدیریت گروه زبان و رایانهٔ فرهنگستان زبان و ادب فارسی را برعهده داشت.
