معز فاطمی

معز فاطمی. [ م ُ ع ِزْ زِ طِ ] ( اِخ ) رجوع به معدبن منصور شود.

مُعِزّ فاطمی (۳۱۹ـ۳۶۵ق)
چهارمین خلیفۀ فاطمی (۳۴۱ ـ ۳۶۴ ق). مردی باهوش و دانشور بود و چند زبان می دانست. در دوران زمامداری وی همۀ قبایل بربر در شمال افریقا مطیع دولت فاطمی شدند. جوهر صقلی، وزیر و سردار لایق او، قدرتش را بسط داد و اقصی نقاط افریقیه را نیز فتح کرد. پس از آن آهنگ فتح مصر کرد و در ۳۵۸ وارد اسکندریه شد و بدون جنگ و مقاومت شهر را تصرف کرد. جوهر سپس قاهره را بنیاد نهاد و جامع ازهر را بنا کرد و به مُعزّ نامه نوشت که کار استقرار یافته است. خلیفۀ فاطمی خرسند شد و به مصر عزیمت کرد و در قصر خلافت مقام گرفت و به این ترتیب مقر حکومت فاطمیان از شمال افریقا به مصر منتقل شد. دوران اقامت معز در قاهره بیش از دو سال نبود و در ۳۶۵ ق درگذشت. دوران خلافت معزّ در افریقیه و مصر ۲۴ سال بود.

💡 خیابان مُعز (به عربی: شارع المعز)، خیابانی تاریخی به طول حدود ۱ کیلومتر در مرکز شهر قاهره است. خیابان به نام معز لدین‌الله، چهارمین خلیفه فاطمی نام‌گذاری شده‌است. بسیاری از بناهای اسلامی و برخی از مهم‌ترین مساجد قاهره در این خیابان قرار دارند.

💡 در مصر در دوره اسلامی جشن نوروز دچار انحطاط گشته مبدل به اعمال و گفتار و شوخی‌های زننده مشابه آنچه در روزهای جشن هولی (جشنوارهٔ رنگ‌ها) در هند شنیده می‌شود، گردید. به طوری که چندین شاه مصر از جمله ملک معز فاطمی برگزاری آیین نوروز را ممنوع کرد.