معتقدات بلوچ ها

دانشنامه اسلامی

[ویکی فقه] سرزمین بلوچستان عمدتا از دو گروه اصلی بلوچ و برهویی تشکیل می شود. مذهب بلوچ ها و برهویی ها پیرو مذهب تسنن هستند.
در سرزمین بلوچستان به معنای وسیع آن، دو گروه اصلی یعنی بلوچ ها و برهویی ها، گرچه از نظر قومی، وضع ظاهری و زبان با یکدیگر تفاوت دارند، ولی به صورت سازمان اجتماعی واحدی به هم پیوسته اند.
قبایلی از هر دو گروه در کنار یکدیگر زندگی می کنند و معتقدات و اعمال مذهبی آن ها را نمی توان به آسانی از هم باز شناخت.
مذهب اقوام بلوچستان
بلوچ ها و برهویی ها همگان پیرو مذهب تسنن اند، ولی در عمل تسامح بسیار نشان می دهند و بسیاری از آداب آن ها به آداب اهل تشیع و دیگران، شباهت دارد.
تسامح ایشان این حسن را نیز دارد که با روحی مدارا کننده همراه است.
وضع ظاهری اقوام بلوچستان
گیسوی بلوچ ها عموماً بلند است و ریش و موی سر خود را کوتاه نمی کنند، مگر موی شارب، که آن را کوتاه می کنند.
بسیاری از همسایگانِ درست آیین تر آن ها بر آناند که حنفیّت بلوچ چندان فراتر از این نمی رود، و در واقع اعتقاد ایشان را به دینی، مگر از نوع منفی آن، منکرند.
تعداد ملایان و سادات بلوچستان
...

جمله سازی با معتقدات بلوچ ها

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.

💡 این ایالت تا سال ۱۸۷۱ بخشی مرکزی و جنوبی آن از ایران بود که بر اساس قرارداد گلدسمید در دوره ناصرالدین‌شاه قاجار از ایران جدا شده و تا پیش از استقلال پاکستان به بلوچستان انگلیس یک منطقه خودمختار توسط بلوچ ها زیر اداره انگلیسی ها شناخته می‌شد. [۱۶]

💡 رسم دیگر بلوچ ها به نام شيک ساتن يا شب نشينى است که در شب عيد دوستان و اشنایان با هم جمع ميشوند و تا صبح، شب زنده دارى ميکنند.

💡 ادبیات بلوچستان یادگاری از دوره‌های مختلف فرهنگ و تمدن بلوچ ها است، که در آثار ادبیات بلوچی روایت افسانه‌ها و اسطوره های باستانی و قدیمی شان از جمله داستان های هانی و شیخ مرید، میر چاکر رند، گِسِّدُک، اشکش بلوچ و دودا، حماسه بالاچ، حمل جییند، شهداد و مهناز، دوستین وشیرین و گراناز

💡 همه ی مردم شهرستان ایرانشهر و بخش بزمان به دلیل قرارگیری در ناحیه بلوچستان، بلوچ زبان هستند. اما بر خلاف اکثر بلوچ ها که سنی مذهب هستند؛ مردم بزمان شیعه مذهب هستند.

💡 بلوچ ها در مناطق کم جمعیت جنوبی مرزی افغانستان یافت می شوند و مربوط به بلوچی هایی هستند که در دوران باستان، در روستاهای جنوب هرات ساکن بودند.