مصاف دار

مصاف دار. [ م َ ] ( نف مرکب ) مصاف دارنده. اداره کننده مصاف. که مدار جنگ مصاف بر آزمودگی و تدبیر و فرمان او باشد. جنگی. مبارز:
هر یک به گاه حمله چو صرصر مصاف دار
مر حمله را چو سد سکندر مصاف در.سوزنی.کس نی سوار دید که باشد مصاف دار؟
وز نی ستور دید که در ره غبار کرد؟خاقانی.

مصاف دارنده اداره کننده مصاف

💡 در آن مصاف که باشد اجل سراسیمه ز گیر و دار جوانان و های و هوی یلان

💡 عصمت نوح تو داری و بهنگام مصاف آنچه تیغ تو کند صدمه طوفان نکند

💡 در مصاف خشم و شهوت چشم‌ِ‌ دل پوشیده‌ دار کاندرین میدان ز پیکان بی‌ضرر باشد ضریر

💡 د‌ر آن مصاف ‌که ‌گردد سپهر دشت غزا که شد محوّل ذات توگیر و دار امروز

💡 تا تو داری همت جوزا سپر بر پشت او در مصاف رزم باشد فعل او اعدا سپر

💡 اثیر غاشیه دار دلش به روز مصاف صبا جنیبه کش نصرتش به روز وغا