مزید گو

مزیدگو. [ م َ ] ( نف مرکب ) مخفف مزیدگوینده. متملق. چاپلوس. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ). مزیدگوی. رجوع به مزیدگوی شود.

چاپلوس

💡 اینک کلمات مرکبه‌ای با استان (ستان) به صورت مزید مؤخر به ترتیب حروف تهجی در ذیل نقل می‌شود: آجارستان (در قفقاز).

💡 چو سوسن صد زبان دارد جهان در شکر و آزادی کز آن جان و جهان خورش مزید اندر مزیدستم

💡 جان پیش‌کش او بتوان کرد ولیکن بر جان چه توان کرد مزید ار نپذیرد

💡 شاید که التماس کند خلعت مزید سعدی که شکر نعمت پروردگار کرد

💡 وجود جای‌نام هایی چون کُردمحله و کُردی‌چال در کلاردشت مزید بر علت است.

💡 ور ببخشد هر چه از دور فلک پیدا شود همت عالیْش‌ْ گوید ای فلک هل مِن مزید