مرده گوش

مرده گوش. [ م ُ دَ ] ( اِ ) قسمی از مرزنجوش است. ( از ناظم الاطباء ). رجوع به المعرب جوالیقی ( ص 309 س 18 ) و نیز رجوع به مرزنجوش شود.

مرزنجوش

💡 حدیث مرده دلان را به گوش راه مده که رخنه لب این قوم، رخنه اجل است

💡 خدا چشمست و گوش و دست و پایش هوایش مرده در پای خدایش

💡 65 - خداوند از آسمان آبى فرستاد، و زمين را بعد از آنكه مرده بود حيات بخشيد در اين نشانه روشنى است براى جمعيتى كه گوش شنوا دارند!

💡 مرده ای دل مگذر از لوح مزار رفتگان کاین زبانها جمله گویایند و، گوش ما کراست

💡 برگذر از گوش و بر جان‌ها بزن ز آنک جان این جهان مرده‌ای