مدرسه علمیه جهانگیرخان

[ویکی شیعه] مدرسه علمیه جهانگیرخان (قم). مدرسه جهانگیرخان یا جانی خان از مدارس علمیه حوزوی در شهر قم. این مدرسه که در مقابل مسجد جامع قم قرار دارد، دارای حیاطی کوچک است که بیست حجره آن را احاطه کرده و در جلوی هر حجره، ایوانی است که با مقرنس های گچی و آجری و کتیبه هایی به نام های الله و پیامبر اکرم (ص) و حضرت علی (ص) تزیین شده است. در نام مدرسه و این که چرا به جهانگیرخان شهرت یافته اختلاف است. این مدرسه در فهرست آثار ملی ثبت شده و دارای موقوفات فراوانی است.
نام مدرسه چنان که در منابع تاریخی آمده و در وقف نامه آن نیز ذکر گردیده، «مدرسه جانی خان» است و شهرتش به جهانگیر خان، بدون مأخذ و سند بوده و سخن میرزا عباس فیض پیرامون تعمیر مدرسه در عهد صفوی توسط جهانگیرخان، مدرّس مدرسه شاه اصفهان قاقد مدرک است. در وقف نامه سال ۱۳۱۷ق که حدود دویست سال بعد از عصر صفوی نگارش شده، باز هم از مدرسه با عنوان «جانی خان» یاد شده است. از این مدرسه با نام مدرسه ناصری نیز یاد می شود چون بخشی از مخارج طلاب و روشنایی مدرسه از جانب ناصرالدین شاه پرداخت شده بود. این مدرسه امروزه با نام جهانگیرخان شناخته شده و در کاشی کاری جدید در سال ۱۳۸۳ش، نام جهانگیرخان بر سر در ورودی مدرسه نگاشته شده است.
فیض قمی در گنجینه آثار قم، بنای مدرسه را هم‎دوره بنای مسجد جامع و در اواسط قرن هشتم دانسته است. همچنین محمدحسین ناصر الشریعة در تاریخ قم، بنای مدرسه را قبل از دوره صفوی می داند. و حسین مدرسی طباطبایی، معتقد است بنای مدرسه متعلق به قرن یازده و دوره صفوی است.

💡 مدرسه علمیه صدر بین سال‌های ۱۲۲۰ تا ۱۲۲۹ قمری در زمینی به مساحت ۹۰۰۰ مترمربع و با الگوگیری از مدرسه چهارباغ در یک طبقه پایه‌گذاری و در طبقه اول ۵۸ حجره و شش حجره هم در طبقه دوم بنا گردید.

💡 عبدالنبی نمازی پس از طی دوره دبستان، به حوزه رو آورد و پس از طی دروس ادبیات عرب در آبادان در سال ۱۳۴۱ به نجف اشرف عزیمت کرد و در مدرسه علمیه بادکوبه سکونت گزید. پس از ده سال برای درمان بیماری به قم مراجعت نمود.

💡 حاصل کنونی این مدرسه علمیه روحانیون، علما و دانشمندان سرشناس دینی هستند. در این حوزه هر ساله مراسم عمامه گذاری طلاب انجام می‌گیرد.