مد صله

[ویکی فقه] مد حاصل از وقوع «ها» ی ضمیر مذکر در آخر کلمه را مد صله گویند.
«مد صله» هنگامی پدید می آمد که «ها» ی ضمیر غایب مفرد مذکر، مضموم یا مکسور در آخر کلمه بیاید و قبل و بعد آن نیز حرف متحرک باشد؛ مانند: (انه بعباده خبیر) که «انهو بعبادهی خبیر» خوانده می شود.
مد قصر و مد جایز منفصل
حال اگر پس از آن همزه قرار نگیرد، این حرف مد به صورت مد قصر خوانده خواهد شد (مانند مثال گذشته)؛ ولی اگر پس از آن همزه قرار گیرد، این مد به مد جایز منفصل تبدیل می شود؛ مانند: «یحاوره انا» و «قالوا اءنا».

💡 حضرت صادق (ع ) فرمود هر كه خواهد كه حقتعالى بر او آسان كند سكرات مرگ را پسبايد صله رحم كند و بپدر و مادر خود نيكى و احسان نمايد.

💡 بس است این صله نظم محتشم که رسید به خاطر تو که من بنده‌ای چنین دارم

💡 کنون به عرض صله خاطر من آشوب است کنون به جای درم در کف من آزار است

💡 صله رحم و دوستى و احسان بخويشان بهترين سيرت نيكوكارانست. در كلمه ديگرفرمود:

💡 :(و آنان كه پيوندهاى كه خداوند به آن امر كرده، برقرار مى نمايند(يعنى صله رحممى كنند)... عاقبت نيك در سراى ديگر دارند).

💡 از خوشه دو سر خواستن از بی بصریهاست تحسین بجا هست، حدیث صله بگذار