متعلقات اراده

[ویکی فقه] مقتضای صفت اراده آن است که متعلَّق داشته باشد.
اراده شیطان در قرآن فقط به چیزی تعلّق گرفته است که به ضرر معنوی انسان باشد؛ مانند گمراه کردن انسان ها: «و یُریدُ الشَّیطنُ اَن یُضِلَّهُم»، و ایجاد دشمنی میان آنان: «اِنَّما یُریدُ الشَّیطنُ اَن یوقِعَ بَینَکُمُ العَدوةَ والبَغضاءَ فِی الخَمرِ والمَیسِرِ و یَصُدَّکُم عَن ذِکرِ اللّهِ و عَنِ الصَّلوةِ». قرآن با توجّه به این مطلب، از انسان ها می خواهد تا در برابر اراده شیطان مقاومت، و گناهانی مانند شراب خواری و قماربازی را که شیطان خواستار آن است، ترک کنند: «...فَهَل اَنتُم مُنتَهون». روشن است که اراده شیطان چون به انسان مرتبط است، تأثیر آن در صورت مقاومت انسان، کم، و در صورت پذیرش یا سستی او، فراوان می شود.
اراده انسان
اراده انسان به امور گوناگونی تعلّق می گیرد. حتّی ممکن است انسان به عللی مانند نادانی، گمراهی و لجاجت و اشتیاق وافر به هدایت دیگران، اموری را اراده کند که از توان وی خارج است؛ چنان که چیزی را اراده کند که مخالف خواست تکوینی خدا است؛ مانند خروج از جهنّم: «یُریدونَ اَن یَخرُجوا مِنَ النّارِ و ما هُم بِخرِجینَ مِنها»، خاموش کردن نور خدا: «یُریدونَ اَن یُطفِوا نورَ اللّهِ بِاَفوهِهِم و یَأبَی اللّهُ اِلاّ اَن یُتِمَّ نورَهُ» نیز ۸ صف/۶۱، نیرنگ به پیامبر و خیانت به او: «و اَرادوا بِهِ کَیدًا فَجَعَلنهُمُ الاَخسَرین» و هدایت کردن گمراهانی که دیگر قابل هدایت نیستند: «اَتُریدونَ اَن تَهدوا مَن اَضَلَّ اللّهُ».
← متعلَّق اراده انسان
الاشارات و التنبیهات؛ اقرب الموارد فی فصح العربیة و الشوارد؛ انوارالملکوت فی شرح الیاقوت؛ تهافت التهافت؛ الحکمة المتعالیه فی الاسفار العقلیة الاربعه؛ درة التاج؛ دررالفوائد؛ شرح الاسماء او شرح دعاء الجوشن الکبیر؛ شرح فصوص الحکم؛ شرح المصطلحات الکلامیه؛ شرح منازل السائرین؛ شرح منظومه، سبزواری؛ شرح المنظومة السبزواری؛ شمس العلوم و دواء کلام العرب من الکلام؛ الطبقات الصوفیّه؛ القاموس المحیط؛ گوهر مراد؛ مجمع البیان فی تفسیر القرآن؛ معجم الفروق اللغویه؛ مفتاح الباب؛ المنجد فی اللغه؛ موسوعة کشاف اصطلاحات الفنون والعلوم؛ موسوعة مصطلحات التصوف الاسلامی؛ المیزان فی تفسیرالقرآن؛ نثر طوبی.

💡 وقتى ملك عالم و ملك آسمانها و زمين و ملك آنچه در آنها است، از خدا باشد ديگر چه كسىاز خود استقلال خواهد داشت ؟ و ديگر چه كسى و به چه وجهى از خدا بى نياز تواند بود؟هيچ كس و به هيچ وجه، براى اينكه هر كسى را كه تصور كنى، خدا مالك ذات او وصفات او و افعال او است و اگر براستى ما ايمان به اين حقيقت داشته باشيم، ديگربوئى از استقلال در خود و متعلقات خود سراغ مى كنيم ؟! نه با پيدا شدن چنين ايمانىتمامى اشياء، هم ذاتشان و هم صفاتشان و هم افعالشان، در نظر ما از درجهاستقلال ساقط ميشوند، ديگر چنين انسانى نه تنها غير خدا را اراده نميكند و نمى تواندغير او را اراده كند و نميتواند در برابر غير او خضوع كند، يا از غير او بترسد يا از غيراو اميد داشته باشد يا به غير او به چيز ديگرى سرگرم شده و از چيز ديگرى لذت وبهجت بگيرد يا به غير او توكل و اعتماد نمايد و يا تسليم چيزى غير او شود و يا امورخود را به چيزى غير او وا بگذارد.

💡 فیلسوف آلمانی آرتور شوپنهاور ترجمهٔ لاتین اوپانیشادها را خوانده بود و آن‌ها را در آثار جهان همچون اراده و تصور (۱۸۱۹) و متعلقات و ملحقات (۱۸۵۱) تحسین کرده‌است.