لغت نامه دهخدا
مایه رفتن. [ ی َ / ی ِ رَ ت َ ] ( مص مرکب ) در تداول عامه، خرج کردن برای پیشرفت کاری: فلانی دویست تایی مایه رفت تا... ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ). پول خرج کردن. در خرج غلتیدن برخلاف میل خود و از روی کره و اجبار: در مرافعه ای که با فلان کس داشتیم سیصد تومان مایه رفتیم تا یارورا محکوم کردیم. ( فرهنگ لغات عامیانه جمال زاده ).
