مار نه سر

مار نه سر. [ رِ ن ُه ْ س َ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) کنایه از نه فلک است. ( برهان ). کنایه از فلک به لحاظ آنکه مجموع فلک نه طبق است. ( غیاث ) ( آنندراج ). یعنی فلک. ( فرهنگ رشیدی ):
برو ترک این دار ششدر بگوی
بیا دست از این مار نه سر بشوی.خواجو.

💡 جا ده‌هنده‌ی جه‌م جه موغاک خاک به‌ر ئارنده‌ی مار نه دوش ضه‌ححاک

💡 چون زهر مدار روی اگر مار نه‌ای این نقش بخوان چو نقش دیوار نه‌ای

💡 خاک توام سایه‌وار سایه ز من در مدزد نار نه‌ام برمجوش، مار نه‌ام در مرم

💡 آب بقا به خضر و زر و لعل را به کان دور جهان به اهلش و گنجش به مار نه

💡 به سر زلف تو آنانکه دلی باخته اند مهره را در دهن مار نهان می دارند