ماتی به

[ویکی فقه] مأتی به. مأتیٌ به، عمل صادر شده از مکلّف در مقام امتثال امر می باشد.
مأتیٌ به، عملی است که مکلف آن را در مقام امتثال امر یا مخالفت با امر به جا می آورد.
[ویکی فقه] مأتیٌ به، عمل صادر شده از مکلّف در مقام امتثال امر می باشد.
مأتیٌ به، عملی است که مکلف آن را در مقام امتثال امر یا مخالفت با امر به جا می آورد.
قیاس با مأمور به
در صورتی که مأتیٌ به مطابق مأمورٌبه باشد (با تمام اجزا و شرایطی که مولا خواسته است به جا آورده شود) صحیح بوده و موجب سقوط امر مولا می گردد.« مأمورٌبه » همواره عنوانی کلی است، اما «مأتیٌ به» همیشه جزئی و شخصی است، زیرا در خارج، که ظرف سقوط تکلیف است، انجام می شود.

💡 خاقانیا چو دیدی از عمر بی‌ثباتی نطع هوس برافشان پندار شاه ماتی

💡 دست اجل قوی شد و لعبی غریب کرد در ضرب شاه ماتی از وی برون فتاد

💡 عجب ماتی درآن چندان عجایب غریبت آید آن چندان غرایب

💡 با تو آن روز که شطرنج محبت چیدم ماتی خود ز تو در بازی اول دیدم

💡 در آن شطرنج اگر بردی تو، شاهی ولی کو بخت پنهان؟! چونک ماتی