مات و متحیر

مات و متحیر. [ ت ُ م ُ ت َ ح َی ْ ی ِ ] ( ترکیب عطفی، ص مرکب ) مات و مبهوت. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ). رجوع به مات و نیز رجوع به متحیر شود.

💡 همه از عشق من مات و من از عشق تو حیرانم نمی دانم چه عشق است این چه حسن است این نمی دانم

💡 (( فى كتاب الامالى قال رسول الله: المؤ من اذا مات و ترك ورقة واحدة عليها علم تكونتلك الورقة يوم القيامة، سترا فيما بينه و بين النار، و اعطاه الله تبارك و تعالىبكل حرف مكتوب عليها مدينة اوسع من الدنيا سبع مرات و ما من مؤ من يقعد ساعة عند العالمالا ناداه ربه عزوجل جلست الى حبيبى و عزتى و جلالى لاسكنتك الجنة معه و لاابالى.(212) ))

💡 همين كه فيروز به خانه آمد و كفش پادشاه را در آنجا ديد، مات و مبهوت شد. پس از مدتىمتوجه شد كه نيرنگى در كار بوده، و سفر او نيز ساختگى است. در عينحال چاره نبود، فرمان پادشاه است. بايد اجرا شود!

💡 به هرسو کآورم رخ بینم از بس پیل‌رفتاری ز شاه عرصه شطرنج هستم مات و حیران‌تر

💡 فرعون و فرعونيان كه از ديدن اين صحنه، مات و مبهوت شده بودند و چنين معجزه روشنو آشكارى را مى ديدند باز هم از مركب غرور پياده نشدند، باز هم به تعقيب موسى و بنىاسرائيل پرداختند و به سوى سرنوشت نهائى خود پيش رفتند، چنانكه قرآن مى گويد:و در آنجا ديگران را نيز به دريا نزديك ساختيم (و ازلفنا ثم الاخرين ).

💡 عقل را گفتم چه مى گويى تو در حق حسين گفت من خود مات و حيرانم خدا داناستى(363)