لعنه ا

لعنه ا. [ ل َ ع َ ن َ هُل ْ لاه ] ( ع جمله فعلیه نفرینی ) لحاه اﷲ. خدای تعالی او را لعنت کند. این جمله را معمولاً در فارسی بعد از نام کفار آرند: و انوشیروان حکایت مزدک لعنه اﷲ و بدمذهبی او شنیده بود. ( فارسنامه ابن البلخی ص 86 ).

💡 مردى پس از واقعه هولناك ضربت خوردن مولاى مظلومان على (عليه السلام )، به ابنملجم - لعنه الله عليه - گفت:

💡 حضرت فرمود: او ابليس لعنه اللّه بود، پيامبر خدا صلى الله عليه و آله به من خبر دادكه شيطان و سران اصحاب او در غدير خم كه پيامبر صلى الله عليه و آله مرا براىمردم (به امامت ) نصب كرد، حضور داشتند، آنگاه كه پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود:من از شما به خودتان سزاوارترم و به آنها دستور داد تا حاضرين به غائبين برسانند.

💡 حضرت زينب (س ) فرمود: زمانى كه ابن ملجم لعنه الله عليه پدرم را ضربت زد و مناثر مرگ را در آن حضرت مشاهده كردم محضرش عرضه داشتم:

💡 پس از آن كه ابن ملجم مرادى لعنه الله بر آن حضرت ضربت زد، امام (ع ) در آن هنگامچنين وصيت فرمود: وصيت من به شما آن است كه براى خدا شريك نگيريد، و سنت محمد(ص) را تباه نسازيد، اين دو ستون را بر پا داشته و اين دو چراغ فروزان را روشن نگاهداريد كه در آن صورت هيچ نكوهشى بر شما نخواهد بود.

💡 الحمدلله رب العالمين والصلوه والسلام على محمد وآله الطاهرين و لعنه الله على اعدائهماجمعين.

💡 مرحوم علامه حلّى رحمه اللّه در قسم دوم از كتابرجال خود مى گويد: ((عبداللّه بن سباء غال ملعون، حرّقه اميرالمؤ منين عليه السّلامبالنار، كان يزعم انّ عليّاً عليه السّلام اله و انه نبى، لعنه اللّه (202)؛ عبداللّه بنسباء غالى و ملعون است، اميرالمؤ منين على عليه السّلام او را با آتش سوزانيد، او گمانمى كرد كه على عليه السّلام خدا و خود او پيامبر است. خداوند او را لعنت كند)).