لات و پات

لات وپات. [ ت ُ ] ( ص مرکب، از اتباع ) سخت بی چیز و فقیر. لات و لوت. || بتمامه باز. لات ِ لات.
- درها را لات و پات گذاشتن؛درهائی را که بایستی بست همه را بازگذاشتن.
- لات و پات کردن درها را؛ گشادن همه آنها را آنگاه که بستن آنها لازم است.

( اتباع ) ۱- بسیار فقیر لات و لوت. ۲- کاملا باز ( در و مانند آن ). یا درها را لات و پات گذاشتن لات و پات کردن درها. گشادن هم. آنها را آنگاه که بستن آنها لازم است.

💡 هرکه روی تو ز مرآت جهان بیند عیان گشت یکسان در شهودش کعبه و لات و منات

💡 اگر ز فکرت تو دوش خواب خوش کردم چه من رهی، چه پرستندگان لات و هبل

💡 در صومعه‌ها نیم شبان ذکر تو می‌رفت وز لات و عزی نعرهٔ اقرار برآمد

💡 لات و منا ت را ز سر شوق سجده کرد کافر چو دید حسن ترا از منات و لات

💡 ز روی لات و منات آن که یار بود که بود من الذّی بتجلی لعابد الوتنی

💡 جز خدا نیست خدا از چه حکمت به میان کعبه و بتکده و لات و منات آوردند