قمی عباس

[ویکی نور] عباس بن محمد رضا بن ابوالقاسم القمی(۱۲۹۴-۱۳۵۹ق) مشهور به شیخ عباس قمی معروف به محدث قمی از علما و محدثان قرن چهاردهم هجری است.
شیخ عباس در سال 1294 قمری(1254 شمسی) در قم متولد شد. پدرش محمد رضا قمی فردی متدین و مرجع مردم برای آگاهی از وظایف شرعی بود. مادر شیخ عباس به نام «بانو زینت» نیز از زنان متدینه و پارسا بود. معلومات ابتدایی را در آن شهر فرا گرفت و درسال 1316ق به نجف رفت و از محضر درس حاج میرزا حسین نوری محدث استفاده ها برد.
در سال 1320ق پس از وفات استاد خود به قم مراجعت کرد، آنگاه از قم به مشهد رفت و چندی در مشهد بسر برد و سرانجام به نجف رفت.
و غیر اینها که اغلب بطبع رسیده اند.
وی در 23 ذی الحجة سال 1359ق درگذشت و در نجف اشرف در جوار «محدث نوری» استاد خود در جوار حرم امام علی بن ابیطالب(ع) دفن شد.

💡 مفاتیح الجنان مجموعه‌ای از دعاها، مناجات، زیارات، اعمال مخصوص ایام سال و ماه و روزها است که به محمد و ائمه شیعیان امامی منسوب شده و توسط عباس قمی عالِم شیعه در سال ۱۳۰۴ هـ. ش، جمع‌آوری و تدوین شده‌است. عباس قمی این کتاب را به فاطمهٔ زهرا تقدیم نموده‌است.

💡 محمدسعید طبیب قمی متخلص به «حکیم»، پزشک ویژه شاه عباس دوم صفوی (پادشاهی: ۱۰۲۱ تا ۱۰۴۵ خورشیدی) و از شاعران دربار او بود.