قرائت به روایت

[ویکی فقه] قرائت به روایت به قرائت منسوب به راوی بی واسطه یکی از قراء اطلاق می شود.
هرگاه قرائت به راوی بی واسطه یکی از قراء منسوب گردد، مانند روایت «قالون» از «نافع»، به آن روایت، «قرائت» می گوئیم و یکی از چهار روش انتساب قرائت به ائمه قرائت است.
نسبت قرائت به روایت به قرائت به طریق
در مقابل قرائت به روایت، « قرائت به طریق » قرار دارد. طریق عبارت است از نسبت قرائت به راوی ای غیر از راوی بی واسطه امام قرائت، مانند طریق "ابن نشیط" از "قالون" از "نافع".

💡 و اما قرائت به فتحه وجه روشنى ندارد، بعضى ها آن را توجيه كرده اند به اينكه جمله(وانه...) عطف است بر ضمير مجرور در جمله (امنا به ) و تقدير كلام (امنا به وبانه تعالى جد ربنا...) است، مى خواهد از جنيان خبر دهد به اينكه نسبت به نفى صاحبو ولد براى خدا كه بت پرستان بدان معتقدند ايمان دارند.

💡 مساءله 14 - احتياط آن است كه در قرائت حمد و سوره از قرائت هاى هفتگانه تخلفنكند همچنانكه احتياط آن است كه حمد و سوره را مطابق قرائت موجود در مصحف هاى شريفهموجود در دست مسلمين قرائت كند هرچند كه تخلف در بعضى از كلماتمثل (ملك يوم الدين ) و (كفوا احد) ضررى ندارد بلكه جواز قرائت به يكى از قرائت هاهرچند كه با مصحف موجود مطابق نباشد بعيد نيست.

💡 و در همان كتاب است كه ابن جرير و ابن منذر و ابن ابى حاتم، و ابوالشيخ از امام ابىجعفر محمد بن على (ع ) روايت كرده اند كه در تفسير آيه (و نادى نوح ابنه ) فرموده:اين قرائت به لغت و زبان قبيله طى ء است، و آن پسر، پسر خود نوح نبوده، بلكه پسرزن او بوده است.

💡 (قال الكافرون ان هذا لساحر مبين ) بعضى ازاهل قرائت جمله مورد بحث را ان هذا لسحر مبين ) قرائت كرده اند، كه در اين صورت معنايشچنين مى شود: (اين قرآن سحرى است آشكار)، ليكن برگشت هر دو قرائت به يك معنااست،

💡 البته آيه شريفه - به طورى كه گفته شده - طورى ديگر نيز قرائت شده و آنقراءتى است منسوب به اهل بيت (عليهم السلام ) و بعضى ديگر غير ازاهل بيت و در اين قرائت به جاى لام در (لمستقر) لاى نافيه آمده و خوانده اند: (الشمستجرى لا مستقر لها خورشيد حركت مى كند، و هيچگاه ساكن نمى شود)، ولى معناى اولىهم سرانجام به اين معنا برگشت مى كند