قرائت بادیه نشینان

[ویکی فقه] قرائت بادیه نشینان به قرائت منسوب به اعراب بادیه نشین اطلاق می شود.
قرائت بادیه نشینان که به «قرائة البدو» معروف است، از حد و ارزش قرائت های شاذ فراتر نمی رود؛ یعنی مانند قرائت های شاذ فاقد ارزش است. یکی از نمونه های این قرائت را فراء در کتاب معانی القرآن آورده است. وی می گوید خداوند متعالی فرمود: «الحمدلله». همه قاریان دال «الحمد» را به رفع خوانده اند؛ اما برخی بادیه نشینان، برخی به رفع دال و کسر لام «لله»، و عده ای دیگر به کسر دال و لام، و سرانجام گروهی به رفع دال و لام قرائت می کنند.

💡 گر تو از پرده برون آیی و رخ بنمایی پرده بر کار همه پرده نشینان بدری

💡 به گوش تو چون ره نشینان به ره بر همی چشم دارم که ناگه درآئی

💡 چون دام پاره گوشه نشینان خورند خاک گیرایی کمند تغافل نمانده است

💡 بسا که راه نشینان پای دیوارت کنند غرقه بخونابه ی جگر دیوار

💡 نگفتی خسروان از من به تابند نگفتم ره نشینان تا چه یابند

💡 دامان ملک گرچه نیالود درین خاک بر خاک نشینان تو رشک است ملک را