فیل دل

فیل دل. [ دِ ] ( ص مرکب ) پیل دل. ( فرهنگ فارسی معین ). شجاع. دلیر. قویدل.

💡 کمال زلف بتان گر خیال می‌بندی مرو به خواب که هندوستان ببیند فیل

💡 چو نصوح دید آن برانگیخت فیل خروشان درآمد چو دریای نیل

💡 ز شمشیر آن شیرمردان کین تهی گشت از آن فیل گوشان زمین

💡 شده زخم تیغ از تن فیل‌بان نمایان چو ماه نو از آسمان

💡 برآورد از فیل از شاه گرد بزد شه رخ و شاه را مات کرد