غیب و ناغافل

غیب و ناغافل. [ غ َ / غ ِ ب ُ ف ِ ]( ق مرکب، از اتباع ) در تداول عوام، بمعنی ناگهان.

در تداول عامه بمعنی ناگهان

💡 باشد که: اوحدی را از غیب دست گیرد آن کس که واقفست او بر غیب و بر شهادت

💡 که جانم غوطۀ تسلیم می خورد میان عالم غیب و شهادت

💡 ختم ولایت آیت کل خسرو وجود سلطان چار حضرت از غیب و از شهود

💡 بر مراد عدمی چند کنی نفی وجود از در غیب و شهود