غفلت از ایات خدا
عبارت «غفلت از آیات خدا» به معنای بیتوجهی و ناآگاهماندن انسان نسبت به نشانهها و پیامهای الهی است. آیات خدا شامل نشانههای آشکار الهی در قرآن، طبیعت، تاریخ و حوادث زندگی انسان میشود. غفلت از این آیات یعنی انسان آنها را میبیند یا میشنود، اما در آنها تأمل نمیکند و از پیامشان درس نمیگیرد. چنین غفلتی معمولاً بر اثر دلبستگی به دنیا، سرگرمشدن به لذتها و بیتوجهی به معنویت پدید میآید. در قرآن اشاره شده که بسیاری از مردم با وجود دیدن آیات الهی، از آنها غافلاند. این غفلت میتواند باعث دوری انسان از حقیقت، هدایت و شناخت خدا شود. در برخی موارد، غفلت ناآگاهانه و از روی ندانستن است و در این حالت مسئولیت و کیفر کاهش مییابد. اما غفلت آگاهانه و همراه با بیاعتنایی، زمینهساز گمراهی و عذاب الهی دانسته شده است. به طور خلاصه، غفلت از آیات خدا یعنی نادیده گرفتن نشانههای روشن الهی و پیامهای هدایتبخش او در زندگی.
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] غفلت از آیات خدا (قرآن). آیات، جمع آیه به معنای علامت ظاهر و روشن است.
غفلت قصورى و ناآگاهى از آیات خدا سبب رفع کیفر و عذاب:۱. یمعشر الجنّ والإنس ألم یأتکم رسل مّنکم یقصّون علیکم ءایتى وینذرونکم لقآء یومکم هذا قالواشهدنا على أنفسنا وغرّتهم الحیوة الدّنیا وشهدوا على أنفسهم أنّهم کانوا کفرین.
أنعام/سوره۶، آیه۱۳۰.
غفلت بسیارى از مردم از آیات خدا:... و إنّ کثیرا من الناس عن ءایتنا لغفلون.
یونس/سوره۱۰، آیه۹۲.
...