لغت نامه دهخدا
غریب قامت. [ غ َ م َ ] ( ص مرکب ) آنکه قامت خوب و شگفت آوری دارد:
لطیف جوهر و جانی، غریب قامت و شکلی
نظیف جامه و جسمی بدیع صورت و خوئی.سعدی ( طیبات ).
غریب قامت. [ غ َ م َ ] ( ص مرکب ) آنکه قامت خوب و شگفت آوری دارد:
لطیف جوهر و جانی، غریب قامت و شکلی
نظیف جامه و جسمی بدیع صورت و خوئی.سعدی ( طیبات ).
دارای قامت زیبا و شگفت آور.
( صفت ) آنکه قد و قامت نیکو و شگفت آور دارد.
💡 تا سرت گوی بمیدان غریبان نشود کی شود باخبر از قامت چوگان غریب