لغت نامه دهخدا
غالیه ساختن. [ ی َ / ی ِ ت َ ] ( مص مرکب ) عطاری. بوی خوش سازی. خوشبوی سازی:
شب عقد عنبرینه گردون فروگسست
تا دست صبح غالیه سازد ز عنبرش.خاقانی.
غالیه ساختن. [ ی َ / ی ِ ت َ ] ( مص مرکب ) عطاری. بوی خوش سازی. خوشبوی سازی:
شب عقد عنبرینه گردون فروگسست
تا دست صبح غالیه سازد ز عنبرش.خاقانی.
( مصدر ) ۱ - تهیه کردن. ۲ - بوی خوش ساختن عطر ساختن.
💡 ساختن غالیه آلود سر زلف ترا مشک را با جگر سوخته آمیختن است