عناد تام

[ویکی فقه] عناد تام، یکی از اصطلاحات به کار رفته در علم منطق بوده و به معنای محال بودنِ اجتماع و ارتفاع مقدم و تالی در قضیه شرطیه منفصله است.
عناد و تنافی و انفصال بین مقدم و تالی در قضایای شرطیه منفصله بر دو قسم است: عناد تام و عناد ناقص.
← قسم اول
در تنظیم این مقاله از منابع ذیل استفاده شده است: • خوانساری، محمد، منطق صوری.• ابن سینا، حسین بن عبدالله، الشفا (منطق).• خواجه نصیرالدین طوسی، محمد بن محمد، اساس الاقتباس.
۱. ↑ خواجه نصیرالدین طوسی، محمد بن محمد، اساس الاقتباس، ص۷۷-۷۸.
...

💡 از اين رو افتخار به غارتگرى و خونريزى به ابتهاج به ايثار و نثار نفس و نفيسارتقا يافتند و از سوسمار خورى به پرهيز ازغزال و هدى در حرم حال احرام نايل آمدند و از عناد با دين خدا به جهاد در راه دين او كاميابشدند و از انكار اعجاز به اقرار به آن مفتخر گشتند و از تصديه و مكاء(81) در كناركعبه به طواف و عكوف و ركوع و سجود هجرت كردند و از رباخوارى به قرض الحسنهمنتقل شدند و از تباهى مباهات جاهلى رهايى يافته و به فخر بندگى در آستان قدسربوبى رسيدند و منادات و مناجات كه در آيات 186 و 286 به عنوان ادب دعا و آييننيايش به درگاه الهى آمده است، در كام جانشان شهد شهود ريخت و درك عميقى نسبت بهتثبيت مومنان و تثبيت منافقان و تبكيت يهوديان و تشتيت جمع مشركان پيدا كردند و در جنگبدر (در ماه مبارك رمضان ) مهاجمان مشرك را كه با توطئه و تبانى منافقان و يهوديانبه سوى مدينه مى آمدند، بدون كمترين ادهان و ايهان و كوچكترين ونى وهن با عزيمت تام، هزيمت دادند؛ زيرا گرچه جنگ بدر از نزول سوره بقره اتفاق افتاده است، ليكن اجتهاددر تقويت روحيه جهاد بايد قبلا پديد مى آمد كه اين سوره عهده دار آن بوده است.