علی شهریاری

علی شهریاری. [ ع َ ی ِ ش َ ] ( اِخ ) قمی. وی در قرن یازدهم هَ. ق. میزیست و شعر نیز می سرود. ابیاتی از شعر اورا نصرآبادی نقل کرده است. ( از الذریعه آقابزرگ طهرانی ج 9 ص 759 از تذکره نصرآبادی، فصل نهم ص 367 ).

💡 رهبری حزب توده، چهار نفر از اعضای سابق (اپرویز حکمت جو، علی خاوری، عباس شهریاری و علی حکیمی) را برای فعالیت به داخل کشور فرستادند و رادیو پیک (که متعلق به حزب توده بود) اقدامات این ۴ نفر را تأیید نمود و آنان سازمانی (وابسته به حزب توده) به نام تشکیلات تهران به وجود آوردند و نشریه‌ای نیز به نام «ضمیمه مردم» منتشر نمودند.