عقاید کلامی ابن تیمیه

[ویکی فقه] ابن تیمیه دو اصل پیروی از سلف و توافق ظواهر قرآن و حدیث با عقل یا اصل عدم تأویل را در مسائل کلامی رعایت کرده است.
ابن تیمیه با اعتقاد به دو اصل پیروی از سلف و توافق ظواهر قرآن و حدیث با عقل، یا اصل عدم تأویل به معنی اصطلاحی، به مساله صفات که یکی از مهم ترین مسائل کلامی میان اشاعره و معتزله است می پردازد، و این مساله از عمده ترین مباحث در کتب و آثار اوست.پیروان سنت و حدیث و اشاعره مخالفان خود را نافیان و منکران صفات و «معطله » خوانده اند و متکلمان معتزلی مخالفان خود را متهم به اعتقاد به تعدد قدما و تشبیه و تجسیم کرده اند.
← صفات به معنای ظاهری
در مسأله جبر و اختیار راه حل هایی که متکلمان پیشنهاد کرده اند به جایی نرسیده است.
← اقوال علمای کلام
...

💡 ارکون پس از پایان رساله‌اش که به صورت کتاب منتشر شد و نیز ترجمهٔ کتاب مسکویه، به پژوهش روی قرآن روی آورد. او که تصمیم گرفته بود به سنت اسلامی از درون پارادایم تازهٔ علوم اجتماعی و تاریخی بنگرد قرآن را به عنوان نخستین قلمرو برای کاربرد روش‌شناسی تازهٔ خود برگزید. برای او مهم بود که بداند پیش از شکل‌گیری مکتب‌های فقهی مسلمانان چگونه این متن را درمی‌یافتند و چه رابطه‌ای میان عقل عرفی و متن در دوران پیش از تکوین و تثبیت عقاید کلامی وجود داشته‌است.

💡 علم فِرَق، آگاهی از عقاید کلامی گروه‌های مختلف اسلامی و ماهیت آنها است.