عربده کار

عربده کار. [ ع َ ب َ دَ / دِ ] ( ص مرکب ) کس که به دوستان و هم پیالگان خود ستیزه کند.

کس که بدوستان و هم پیالگان خود ستیزه کند

💡 هرکس که خورد باده کند عربده آغاز و آن کس که نخوردست طلب کار و خروشان

💡 ز عربده نیستی به کار هستی مکن به زلف با جان خلق درازدستی مکن

💡 جادوی چشمش دو صد عربده آغاز کرد هندوی خالش هزار شعبده در کار زد

💡 مست خسبد همه شب در بر یاران تا صبح چون کند عربده با ماش سر و کار بود

💡 مستی به قصد عربده چون راه گیردت با او به رفق کار کن ای کاردان حکیم