لغت نامه دهخدا
( عباآت ) عباآت. [ ع َ ] ( ع اِ ) ج ِ عَباءَة. نوعی از گلیم. ( منتهی الارب ). رجوع به عباءة شود.
( عباآت ) عباآت. [ ع َ ] ( ع اِ ) ج ِ عَباءَة. نوعی از گلیم. ( منتهی الارب ). رجوع به عباءة شود.
( عبا آت ) جمع عبائ ه نوعی از گلیم
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 جبه بر من قبا شد از غم دل پیرهن چون عبا شد از غم دل
💡 من چرا لرزم به خویش از آفتاب روز حشر سایهٔ آل عبا جویا پناه من بود
💡 نیست مؤمن هر که دارد با علی یک مو خلاف یار مؤمن شو چو ما و تابع آل عبا
💡 درد دل سودا زده با آل عبا گو کز خلق جز این سلسله اعجاز ندیدم
💡 «وفایی» دمی قصّه آغاز کن به آل عبا خویش دمساز کن
💡 به گیتی دراز پنج آل عبا (ع) تو ماندستی ازخسرو دین به جا