عالی اوازه
لغت نامه دهخدا
( عالی آوازه ) عالی آوازه. [ زَ / زِ ] ( ص مرکب ) خوش آواز. خوش خوان:
که دیدت بر هیچ رنگین گلی
ز من عالی آوازه تر بلبلی.نظامی. || نامور. مشهور. بلندنام:
نظامی بدوعالی آوازه باد
به نظمی چنین نام او تازه باد.نظامی.
فرهنگ عمید
( عالی آوازه ) ۱. خوش آواز، خوش خوان.
۲. بلندآوازه، بلندنام، نامور، مشهور.
فرهنگ فارسی
( عالی آوازه ) ( صفت ) ۱ - خوش آواز خوشخوان. ۲ - مشهور نامی به نام.
جمله سازی با عالی اوازه
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 نظامی بدو عالی آوازه باد به نظمی چنین نام او تازه باد
💡 که دیده‌ست بر هیچ رنگین گُلی ز من عالی آوازه‌تر بلبلی؟
