عالی اوازه

( عالی آوازه ) عالی آوازه. [ زَ / زِ ] ( ص مرکب ) خوش آواز. خوش خوان:
که دیدت بر هیچ رنگین گلی
ز من عالی آوازه تر بلبلی.نظامی. || نامور. مشهور. بلندنام:
نظامی بدوعالی آوازه باد
به نظمی چنین نام او تازه باد.نظامی.

( عالی آوازه ) ۱. خوش آواز، خوش خوان.
۲. بلندآوازه، بلندنام، نامور، مشهور.

( عالی آوازه ) ( صفت ) ۱ - خوش آواز خوشخوان. ۲ - مشهور نامی به نام.

💡 نظامی بدو عالی آوازه باد به نظمی چنین نام او تازه باد

💡 که دیده‌ست بر هیچ رنگین گُلی‌ ز من عالی آوازه‌تر بلبلی‌؟