طمع در فقه
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] طمع به معنای چشمداشت است.
از آن به مناسبت در باب قضاء و شهادات سخن گفته اند.
تعریف
طمع عبارت است از چشمداشت به آنچه در دست دیگران است.
مقابل طمع
مقابل آن، غنا و بی نیازی نفس است از آنچه دیگران دارند.
طمع مذموم و ممدوح
...
جمله سازی با طمع در فقه
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 ناگاه فتد کرم طمع در دهن نفس واندر بن دندانی، جا گیرد آسان
💡 خارش حرص و طمع در جگر و جانش افکند چون نسیم کرمش بر دل خرسند گذشت
💡 زان طمع در فرستاد این قطعه تا بخوانی جان ماند و گر بخواهی آن نیز در فرستد
💡 از نظر بوعلی سینا عارف، حق (خدا) را میخواهد نه برای چیزی غیر حق، و هیچ چیزی را بر معرفت حق ترجیح نمیدهد، و عبادتش برای حق، تنها به خاطر این است که او شایسته عبادت است، و بدان جهت است که عبادت رابطهای است شریف، فی حد ذاته نه به خاطر میل و طمع در چیزی یا ترس از چیزی.
💡 در حديث ديگر فرمود كه هر كه آزار همسايه كند، براى طمع در خانه او خدا خانه او را بهمسايه برساند.
💡 وقتى كه امام كاظم عليه السلام وفات كرد در نزد وكيلان حضرت اموالى بسيارى بود وبعضى به خاطر طمع در مال آن حضرت وفات امام را منكر شدند و مذهب (وافقيه ) راتشكيل دادند.
💡 بحثهای گستردهای در کتابهای اصیل فقهی درباره تاثیر طمع در فقه و چگونگی قرار گرفتن آن در زمره نواحی که منجر به فساد قراردادها میشود، وجود دارد.
💡 فقها در تحلیل قراردادهای مالی، دقت زیادی به موضوع طمع در فقه دارند تا از سوءاستفادههای احتمالی و بیعدالتی در معاملههای بین افراد جلوگیری کنند.
💡 یکی از مباحث مهم در حقوق اسلامی، بررسی رابطه میان نیتهای قلبی مانند طمع در فقه و آثار حقوقی و شرعی آن بر صحت یا بطلان عقود است.