لغت نامه دهخدا
صف برکشیدن. [ ص َ ب َ ک َ / ک ِ دَ ] ( مص مرکب ) صف آراستن. صف آرائی کردن:
شهنشاه ایران چو زان گونه دید
برابر همی خواست صف برکشید.فردوسی.رجوع به صف شود.
صف برکشیدن. [ ص َ ب َ ک َ / ک ِ دَ ] ( مص مرکب ) صف آراستن. صف آرائی کردن:
شهنشاه ایران چو زان گونه دید
برابر همی خواست صف برکشید.فردوسی.رجوع به صف شود.
( مصدر ) صف آراستن صف آرایی کردن.
💡 ترازو کردی از من تیر و گویی بر کشم آن را چه خواهی برکشیدن زین ترازویی که من دارم
💡 منال از غم پیری که چون کمان جویا به برکشیدن او با قد خمیده خوش است
💡 آب از آتش برکشیدن گر محال ظاهرست من به فر تو همی نشناسم این معنی محال
💡 به جهان جز این تمنا نبود حزین ما را غم او به برکشیدن، در دل فرازکردن
💡 پس بآخر آیه گفت وَبَشِّر الصّابِرینَ. مژده داد ایشانرا بثواب بر صبر و برکشیدن گرسنگی و قال اللّه تعالی وَیُْؤثِرونَ عَلی اَنْفُسِهِمْ و لَو کانَ بِهِمْ خَصَاصَةٌ.