صاحب دل فریب

صاحب دل فریب. [ ح ِ دِ ف ِ / ف َ ] ( نف مرکب ) که صاحب دل را فریبد. رجوع به صاحب دل شود:
سرانگشتان صاحب دل فریبش
نه در حنّا که در خون قتیل است.سعدی.

آنکه یا آنچه صاحبدل را فریبد

💡 ربوده است ترا خواب بیخودی غافل که صاحب دل بیدار می توانی شد

💡 اصل این جمله کمالات بخرم شد نیست صدر صاحب دل کامل صفت بحر آشام

💡 صاحب دل را ندارد آن زیان گر خورد او زهر قاتل را عیان

💡 قهرا بايد صاحب دل شد و قلب عرشى انسان مؤ من را در خويش فراهم ساخت كه (الايسعنى ارضى و لا بل يسعنى قلب عبدى المؤ من ) تا بشود به تفسير انفسى دفتردل راه يافت.

💡 ز مرگ چون دل صاحب دلان بود آمن کسی که او بتو زنده است و چون تو جان دارد

💡 هر زنده ی صاحب دل کز جان خبری دارد چون از تو خبر باید پیش خبرت میرد