شیخ عبدالنبی جزائری

[ویکی اهل البیت] عبد النبی فرزند سعد جزائری معروف به شیخ عبد النبی جزائری یکی از بزرگان علمای شیعه در قرن یازدهم است جزائری زادگاهش جزائر بوده ولی جوانی را به نجف و کربلا در تحصیل دانشهای دینی به اتمام رسانید جزائری کتاب ارزنده ای در شناخت رجال بزرگ به نام حاوی الاقوال دارد که مورد اعتماد و اطمینان علمای مذهب قرار گرفت مرحوم شیخ حر عاملی در اَمل می نویسد جزائری عالمی است محقق و با جلالت که از جمله آثار او شرح تهذیب می باشد او از شاگردان شیخ علی فرزند عبد العالی کرکی است (شاید مراد عبد العالی فرزند محقق ثانی یا پسر وی باشد) صاحب روضات الجنات می نویسد: جزائری فاضل مدقق و جلیل و عالمی محقق و نبیل و ماهر بود در اصول و کلام و فقه و حدیث و رجال مهارت داشت بزرگ اثر او کتاب حاوی است که مورد حجة الاسلام شفتی اصهفانی ملاحظه نمودم. مرحوم جزائری تألیفات دیگر نیز دارد که دو اثر ارزنده او یکی کتاب اقتصاد در شرح ارشاد علامه و دیگری کتاب مبسوطی در امامت قریب پنج هزار سطر می باشد در این کتاب شریف ابتدا به معنی و مقصود امامت لزوم رهبر و رهبری لزوم تعیین امام و رهبر از جانب خدا و رسول همچنین به صفات امام و افرادی که مصداق کامل امام و رهبری می توانند باشند اشاره نموده و به طور مبسوط شرح داده است او از تألیف این کتاب در سال 1013 فارغ گشته است صاحب تراجم سال وفات او را در کتب خود مرقوم نداشته اند. علی الظاهر حدود 1030 وفات نموده است.

💡 شیخ عبدالنبی از روحانیان مسلمان و سیاستمداران دربار گورکانیان بود که به مدت هشت سال در منصب «صدرالصدور» اکبر کبیر قرار داشت.

💡 شیخ عبدالنبی بحرانی بردخونی دشتی عالم مجتهد و مؤسس مدارس علوم دینی در بردخون و بلاد دشتی.