شکر سماع

شکرسماع. [ ش َ ک َ س َ ] ( ص مرکب ) کنایه از کسی که آواز و نغمه او بغایت شیرین و خوش آیندبود چنانکه شکرسوار کسی است که حرکات و سکنات او بغایت شیرین و خوش آیند بود. ( آنندراج ). سماع مطبوع و شیرین مانند شکر. ( از فرهنگ فارسی معین ):
در رود زند شکرسماعی
در کوی زند شکرسواری.سنایی ( از آنندراج ).

( صفت ) سماعی مطبوع و شیرین مانند شکر.

💡 در میان سخنان وی، دقایق فراوانی دربارهٔ مباحث عمده عرفانی از جمله زهد، مجاهده، انس و هیبت، خوف، اندوه، شکر، یقین، صبر، اخلاص، ذکر، عشق، فراست، غیرت، اهمیت صحبت استاد، شوق، اهمیت اطاعت از مشایخ، سماع، مشاهده، محبت و وجد به چشم می‌خورد.