لغت نامه دهخدا
شورش طلبی. [ رِ طَ ل َ ] ( حامص مرکب ) عمل شورش طلب.
شورش طلبی. [ رِ طَ ل َ ] ( حامص مرکب ) عمل شورش طلب.
عمل شورش طلب
💡 انگیزههای دیگر در طول جنگها شورش، جاه طلبیهای سرزمینی و درگیریهای قدرتهای بزرگ بود. در پایان جنگ سیساله (۱۶۱۸–۱۶۴۸)، فرانسه کاتولیک با نیروهای پروتستان علیه سلطنت کاتولیک هابسبورگ متحد شد. جنگها تا حد زیادی با پیمان صلح وستفالی (۱۶۴۸) پایان یافت، که نظم سیاسی جدیدی را ایجاد کرد که اکنون به عنوان حاکمیت وستفالی شناخته میشود.