شفاعت در توحید عبادی

💡 1 آياتى كه شفاعت را نفى مى كنند، مانند: (يومٌ لا بيعٌ فيه ولا خلّةٌ ولا شفاعةٌ)(326)، روزى كه معامله و دوستى و شفاعت در آن نيست.

💡 تذكّر1- سرّ تقديم شفاعت برعَدل و فديه در آيه مورد بحث و تقديمعَدْل بر شفاعت در آيه 123 از بقره محتمل است تفاوت موقف معاد يا اختلاف همّت مجرمباشد؛ يعنى برخى از مجرمان منّت شفيع را تحمّل مى كنند، ولى ازبذل عَدل و فِديه دريغ دارند و برخى برعكس. البته در معاد، ظهور ملكات دنيا مطرحاست وگرنه در معاد مال در اختيار كسى نيست.

💡 1 - اين جمله اشاره به آن است كه نه تنها شفاعت در اين دنيا در اختيار خداوند است و نبايدهـمـچـون مـشـركـان حـل مـشكلات و رفع مصائب را از غير خدا طلب نمود، بلكه در آخرت نيزشفاعت و نجات از آن او، و از ناحيه او است.

💡 شفاعت شفاعت شوندگان، باید مورد رضای خدا باشد؛ یعنی شفاعت در حق کسی خواهد شد که در دنیا، راه حق را رفته و مسیر بندگی را در پیش گرفته باشد.

💡 در اينجا بايد گفت كه جايگاه مساءله شفاعت در ميان ديگر سنن و قوانين الهى، جايگاهىمشخص و حساب شده است، به طورى كه اين مساءله با بقيهاصول و سنن الهى، همخوانى و انطباق كامل دارد و اين برخلاف تصور كسانى است كهگمان مى كنند قضيّه شفاعت با بعضى از مبانى و سنن الهى در تناقض و تضاد مى باشد.

💡 پس مى توان گفت: آيه شريفه در معناى نهى از شفاعت در كار بد است، يعنى شفاعتاهل ظلم و طغيان و نفاق و شرك است، زيرا اين طوائف، مفسدين در ارض هستند و نبايد در كارآنان وساطت كرد.

💡 برخی از متکلمان معتقدند که بحث شفاعت در توحید عبادی باید با دقت بسیار زیادی بررسی شود تا با اصل یگانگی خداوند و استقلال ذات او تداخلی نداشته باشد.

💡 در مباحث پیچیده کلامی، بررسی رابطه میان شفاعت در توحید عبادی و اعتقاد به قدرت مطلق الهی، یکی از موضوعاتی است که نیاز به دقت علمی و دقت بالایی دارد.

💡 برای جلوگیری از انحرافات اعتقادی، لازم است که مفاهیم مربوط به شفاعت در توحید عبادی بر اساس منابع اصیل دینی و با استدلال‌های منطقی و دقیق مورد بحث قرار گیرند.