شرق نزدیک در تاریخ

[ویکی نور] شرق نزدیک در تاریخ (ترجمه قمر آریان). شرق نزدیک در تاریخ اثر فیلیپ خوری حتی، که توسط آقای قمر آریان به فارسی ترجمه شده است. در این اثر، تاریخ پنج هزار ساله سرزمین هایی که تمدن کنونی جهان از بسیاری جهات مرهون آنهاست مانند: ترکیه، ایران، عراق، سوریه، لبنان، اردن، فلسطین مصر و عربستان امروز، با ارایه شواهدی از آثار تاریخی این کشورها مورد مطالعه قرار گرفته است. این کتاب می تواند مورد استفاده عموم و به ویژه دانشجویان رشته تاریخ قرار گیرد.
کتاب در شش بخش و سی وشش فصل تنظیم شده است که هر بخش مشتمل بر چند فصل است. شیوه نگارشی نویسنده بدین ترتیب است که اطلاعات تاریخی را بدون ذکر منبع آن نقل و منابع را در پاورقی کتاب ذکر می کند.
کتاب حاضر، سرگذشت کشورهای شرق نزدیک از پنج هزار سال پیش تا قرن حاضر است و در آن سعی شده است چگونگی سیر فرهنگ و تمدن و اعتلا و انحطاط مردم این کشورها، آداب و رسوم و سنن و آیین آنها تبیین شود. نویسنده در این راستا می کوشد تا درجه اوج ترقی این اقوام را در دوران سیر خویش، سهمی را که در پیشرفت نوع انسان داشته اند و ارتباط آنها را با باقی جهان، به ویژه غرب، روشن کند.
وی در فصل اول از بخش اول کتاب، درباره شرق نزدیک در مستقر جهانی خویش سخن می گوید و بیان می دارد که: «شرق نزدیک» مشتمل است بر سرزمین هلال خصیب با دو شاخه آن که عبارت است از بین النهرین (عراق کنونی)، سوریه، فلسطین و همچنین مصر، آناتولی (ترکیه)، و سرزمین ایران.
«شرق نزدیک»- که در اصل یک اصطلاح جغرافیایی اروپایی است که از باب توسع در مورد آن قسمت از آسیای جنوب غربی به کار می رفته است که به اروپا نزدیک تر است- بعدها در امریکا هم، که قسمت هایی از آن به شرق دور نزدیک تر است، اخذ و استعمال شده است. این استعمال همچنان رایج بود تا جنگ جهانی دوم که حکومت بریتانیا حوزه ای نظامی، که از ایران تا لیبی امتداد داشت، ایجاد کرد و نام آن را «شرق میانه»، که تا آن وقت به حکم سنت برای سرزمین هند و کشورهای مجاور آن به کار می رفت، نهاد، و مرکز ذخیره «شرق میانه» بر مبنای آن اصطلاح در قاهره تأسیس شد که بعدها تبدیل به طرح مشترک انگلیسی و امریکایی گشت؛ بدین گونه این اصطلاح جدید رسمیت یافت.

💡 از قرن سوم قبل از میلاد، رومی‌ها شروع به تشکیل امپراتوری خود کردند. تا قبل از قرن دوم میلادی، رومی‌ها بیشتر نواحی غرب اروپا، شرق نزدیک، و شمال آفریقا را تحت کنترل داشتند. موفقیت امپراتوری روم نتیجه استفاده از لژیون‌های بسیار ورزیده و تعلیم دیده و مدیریت بسیار مؤثر آن‌ها بود که از مرکز پایتخت رم، به خوبی کنترل می‌شد.

💡 دایسون در سال ۱۹۲۷ در یورک، پنسیلوانیا به دنیا آمد و در سال ۱۹۶۶ دکترای خود را از دانشگاه هاروارد دریافت کرد. پایان‌نامه او بررسی لایه‌های کهن شهر شوش بود که بخش زیادی از کاوش‌های کلاسیک فرانسویان را ساماندهی کرد. او به عنوان استادیار انسان‌شناسی دانشگاه پنسیلوانیا برگزیده شد و معاونت سرپرست بخش شرق نزدیک از موزه پن را عهد دار شد. وی از سال ۱۹۷۹ تا ۱۹۸۲ به عنوان رئیس دانشکده هنر و علوم خدمت کرد و از ۱۹۸۲ تا ۱۹۹۴ مدیر موزه پن بود. وی در سال ۱۹۹۵ به عنوان استاد برجسته از پنسیلوانیا بازنشسته شد.