شتر لب

شترلب. [ ش ُ ت ُ ل َ ] ( اِ مرکب ) لب شتر. لفج شتر. || ( ص مرکب ) که لب چون لفج شتر دارد ضخم و کلفت. دارنده لبی چون لب شتر در سطبری و ضخامت.

لب شتر لفج شتر

💡 هلالی از شتر و حجره‌اش سخن تا کی؟ شتر به حجرهٔ مقصود کی رسد به سخن

💡 رو که در بادیه عشق نشید سخنم ای گران بار شتر سیر ترا همچو حدیست

💡 گوید گلیم‌پوش گدا را کسی امیر؟ خواند هُوَیدپوش شتر را کسی دواج

💡 ببردند سیصد شتر سرخ‌موی طرایف بدو دار چینی بدوی