شان نزول ایات قران

[ویکی نور] شان نزول آیات قرآن. شأن نزول آیات قرآن، مجموعه ای از شأن نزول های آیات و سوره های قرآن کریم است که از تفسیر نمونه حضرت آیت الله مکارم شیرازی گزینش شده است. این اثر به زبان فارسی، توسط محمدجعفر امامی تدوین شده است.
کتاب، در چهارده فصل تنظیم شده است که در آن به ترتیب از سوره بقره و آل عمران و سوره نساء تا سوره های کافرون و اخلاص و فلق، اسباب و موجبات نزول آیات با استناد به متون روایی معتبر ذکر شده است.
آیت الله مکارم شیرازی در مقدمه ای بر این کتاب می نویسد: «می دانیم قرآن مجید به صورت تدریجی در 23 سال، به مناسبت های مختلف نازل شده است که مفسران آنها را «شأن نزول» می نامند.
به دست آوردن این مناسبت ها تأثیر مهمی در فهم معانی و محتوای این آیات و رفع هرگونه ابهام دارد؛ حتی در بعضی از موارد اگر شأن نزول ها از ما گرفته شود، اجمال و ابهام بر معنی آیه حاکم می گردد.
به همین دلیل از قدیم الایام علمای تفسیر تلاش فراوان در به دست آوردن این شأن نزول ها کرده اند و آنها را در کتب تفسیر و گاه در کتاب مستقل جمع آوری نموده اند.
افسوس که علمای اسلام در قرن اوّل ظهور این آئین که این شأن نزول ها روشن بود تلاش کافی برای حفظ و نقل آن نکردند و مقداری از آنها از دسترس ما خارج شده است.

💡 آيا در دنياى امروز هيچ حكومتى هر چند طرفدار نهايت نرمش بوده باشد در برابر توطئهگرانى كه بر ضد او نقشه كشيده اند حاضر به چنين انعطاف و محبتى مى باشد؟ وهمانطور كه در شان نزول خوانديم يكى از مجريان اصلى اين برنامه هاى نفاق انگيز باشنيدن اين سخن توبه كرد و پيامبر هم توبه او را پذيرفت.

💡 به علاوه جمله و( و لا تطرد) كه در آغاز آيه مورد بحث مى خوانيم نشانمى دهد كه آنها پيشنهاد طرد مطلق آن دسته از ياران پيامبر (صلى اللّه عليه و آله و سلّم )را داشته اند نه پيشنهاد تناوب، زيرا تناوب با طرد فرق بسيار دارد و اين نشان مىدهد كه شان نزول همان است كه در آغاز آورديم.

💡 و ليكن آيه شريفه بدان جهت كه مطلق است مؤ يد خبر كافى است، و ما اين را هم مى دانيمكه روايات شان نزول نمى تواند ظاهر آيه اى را مقيد كند.

💡 بعضى شان نزول سومى براى آيه گفته اند و آن اينكه منظور مكانهائى است كهمسلمانان در مكه براى نماز داشتند و مشركان پس از هجرت پيامبر (صلى اللّه عليه و آلهو سلم ) آنها را ويران كردند.

💡 اين دو شان نزول هيچگونه منافاتى با هم ندارند و ممكن است آيه در مورد هر دو دستهنازل شده باشد، كه يكى ناظر به پاكى معنوى و ديگرى ناظر به مرغوبيت مادى وظاهرى است.