لغت نامه دهخدا
شادخوار بخاری. [ خوا / خا رِ ب ُ ] ( اِخ )به ظن قوی نام شاعری باستانی از مردم بخارا که در نسخه ای از لغت نامه اسدی لغت «یاکند» بیتی را شاهد آورده و به او نسبت کرده در دیگر نسخه ها همان بیت را به شاکر بخاری منسوب داشته اند. ( از یادداشت مؤلف ).